Telegraf bez drutu.
Badania rozpoczęte przez Hertza były kontynuowane przez wielu naukowców i inżynierów z całego świata. Najbardziej zasłużył się w historii radiofonii Włoch Guglielmo Marconi. W czerwcu 1896 roku Marconi opatentował pierwszy badający się do praktycznego użytku system radiowy, nazywany wówczas telegrafem bez drutu. Za pomocą nadajnika i odbiornika można było porozumiewać się za pomocą alfabetu Morse'a na odległość na początek zaledwie około 3 kilometrów, ale do nawiązania łączności nie był potrzebny drut! Marconi rozpoczął prace w 1894 roku, konstruując odbiornik i nadajnik radiowy w willi ojca pod Bolonią. Tak jak Hertz, użył nadajnika iskrowego, lecz odbiornik wyposażył w detektor, dzięki któremu można było lepiej odbierać fale radiowe. Detektor wynaleziony przez Marconiego został wynaleziony w 1890 roku przez Edouarda Branleya z Paryskiego Uniwersytetu Katolickiego. Składał się on ze szklanej rury wypełnionej opiłkami metalowymi. Normalnie opór mierzy końcami rury był stosunkowo wysoki, tak więc w obwodzie mógł płynąc niewielki tylko prąd.